در سال 1318 رضاخان مقبور به دلیل ترس از جایگاه اماکن مذهبی در میان مردم و به منظور تضعیف نفوذ معنوی این اماکن دستور داد در اطراف بقعه امامزاده زید(ع) در بازار تهران، مدرسه ای با متراژ 350 مترمربع ساخته شود تا صحن و موقوفات این بقعه محصور بماند. به همین دلیل دولت وقت دستور داد اماکن این محدوده مانند حجرات طلاب تخریب و به جای آن دبستان حافظ ساخته شود.

ساختمان دبستان حافظ توسط "رولان دوبرول" فرانسوی، مهندس، معمار و شهرساز بین المللی که بناهای زیادی به شیوه معماری مدرن در تهران و برخی از شهرهای ایران طراحی کرده، ساخته شد.
اما محدوده این دبستان در طول زمان بنا به مصوبه دولتهای وقت، از 350 متر به هشت هزار مترمربع رسیده است به نحوی که بخشهایی از موقوفات امامزاده مانند غسالخانه، قبرستان، حجرات طلاب، آشپزخانه و تکیه امامزاده زید نیز به این محدوده اضافه شد. در سالهای اول انقلاب، امام خمینی (ره) فتوا داد: موقوفات باید به وقفیت خود باقی و عمل به وقف شود. در سال1363 نیز قانون ابطال اسناد مالکیت املاک خارج شده از وقف در مجلس تصویب شد. همچنین در سال 1376 در کمیسیون ماده 2 اعلام شد که تمام املاکی که در طول زمان از موقوفات امامزاده زید منتزع شده اند از جمله ملک دبستان حافظ، باقی بر وقف تشخیص داده شده است.در سال 1379 مدیریت وقت سازمان میراث فرهنگی استان تهران به اداره کل آموزش و پرورش این استان درباره ابلاغ طرح تصویب مجموعه فرهنگی تجاری امامزاده زید نامه نگاری کرد. یکسال بعد شعبه 16 دادگاه عمومی تهران، به درخواست اداره اوقاف جنوب تهران، علیه آموزش و پرورش استان تهران رای به صدور دستور موقت بر منع جلوگیری و ممنوعیت تخریب و احداث بنا و تغییر در اعیان داد.

اما در سال 1383 این ملک که از گذشته جزو موقوفات امامزاده زید بازار بوده و اسناد آن به وزارت فرهنگ وقت و وزارت آموزش و پرورش بعدی منتقل شده بود، از سوی اداره کل آموزش و پرورش استان تهران به آقای "الف" و شرکا فروخته شد. این مدرسه که هشت هزار متر مربع مساحت داشت در همین سال به قیمت 6 میلیارد تومان به این فرد واگذار شد!