زنی با مراجعه به دادگاه خانواده شهید محلاتی از قاضی یکی از شعب تقاضای کمک کرد.

این زن 36 ساله در حضور قاضی شعبه 238 این مجتمع مدعی شد که شوهرش او و فرزندش را برای تأمین مخارج، به کارگری خانه مردم می‌فرستد.

وی ادامه داد: من دیگر نمی‌توانم این موضوع را تحمل کنم؛ طلاق و حضانت دختر 9 ساله‌ام را از شوهرم می‌خواهم.

زن تصریح کرد: من خیاطی هم می‌کنم و می‌توانم از طریق این شغل خرج خود را در بیاورم اگر از شوهرم جدا شوم به راحتی می‌توانم از عهده زندگی خود و فرزندم بر‌آیم.

مرد 40 ساله در دادگاه حضور داشت و گفت: من نیز بیرون از منزل کارگری می‌کنم ولی مثل فرزند و همسرم بهانه نیاورده و غر نمی‌زنم.

وی ادامه داد: ما اگر 3 نفری کار کنیم، می‌توانیم زودتر زندگی مناسبی برای خودمان بسازیم.

زن بیان کرد: کار در خانه مردم فرزند 9 ساله‌ام را بسیار خسته کرده است و حتی وقتی برای درس خواندن ندارد و در درس‌هایش به شدت افت کرده است.
وی گفت: می‌خواهم هرچه زودتر با طلاق از همسرم زندگی آبرومندی برای خود و فرزندم بسازم و با آرامش زندگی کنم.
دختر 9 ساله در دادگاه حضور داشت و گفت: من هم می‌خواهم در کنار مادرم زندگی کنم.

وی بیان کرد: من جلوی دوستانم خجالت می‌کشم آنها مرا مثل یک کارگر خانه نگاه می‌کنند؛ من از کار کردن خیلی زود خسته می‌شوم و تمام وقتم را کار کردن در خانه مردم می‌گیرد.

مرد تصریح کرد: من زنم را طلاق نمی‌دهم و می‌پذیرم که همسر و فرزندم سر کار نروند؛ اگر آنها سر کار نرفتند باید توقع خود را پایین آورده و از من چیزی درخواست نکنند.

زن تصریح کرد: من نفقه خود و حضانت فرزندم را می‌خواهم.

قاضی رسیدگی کننده به این پرونده، حکم طلاقی صادر نکرد و مرد را محکوم به پرداخت نفقه زن و فرزند‌ به مبلغ 300 هزار تومان به صورت ماهانه کرد.