امّا این اتفاق رقم نخورد و بازی با نفت به هیچ وجه برای آبی پوشان تهرانی آن چیزی نبود که توقعش را می رفت و طی دو هفته ی گذشته از این تیم دیده شده بود .

روند بازیهای استقلال طی هفته های ابتدایی لیگ دهم به گونه ای بوده است که یک نقطه ضعف اساسی در آن به چشم می خورد ، آبی پوشان تهرانی بسته به حریفانشان بازی می کنند ، اگر حریف ، تیمی قدرتمند و صاحب نام باشد و بیم آن برود که استقلالیها را با مشکل روبرو کند ، شاهد یک بازی زیبا ، محکم و تماشاگر پسند از بازیکنان آبی هستیم .

همان چیزی که در مقابل استیل آذین و ذوب آهن دیدیم ، اتفاقاً در نیمه ی دوم بازی با پیکان هم آنجا که استقلال فهمید حریف ، تیم دست و پا بسته ای نیست ، مبدّل شد به آنچه که باید ، امّا در سایر بازیها به هیچ عنوان بازی زیبایی را از آبی پوشان تهرانی شاهد نبودیم .

این موضوع ، مساله ای جدیست که استقلالیها باید بیش از پیش به آن توجه کنند . نقطه ضعفی که دقیقاً همانجا که نباید ، گریبان آبیها را گرفته و اگر همچنان ادامه یابد باز هم مشکل ساز خواهد شد . دست کم نگرفتن حریف و یا همیشه با انگیزه و سر حال ظاهر شدن در میدان مسابقه ، آن چیزی است که ورای همه ی مسائل فنی ، کادر فنی آبیها باید به آن توجه کرده و بر رویش کار کنند .

اگر چه منکر این نیستیم که حوادث جورواجور ، از مصدومیتهای تاگهانی تا محرومیتهای غیر قابل پیش بینی همه و همه دست به دست یکدیگر داده اند تا دست پرویز مظلومی را برای شناخت ترکیب اصلی تیمش در پوست گردو بگذارند ، امّا پرویز خان به اتفاق سایر همکارانش باید ورای مسائل فنی ، از بعد روانی بر روی این نقطه ضعف استقلال کار کنند، نام حریف و میزان توانائیش ، با همه ی احترامی که برای کلیه ی تیمهای حاضر در لیگ قائل هستیم نباید روش وسیستم بازی را به استقلالیها دیکته کند .

آبیهای تهرانی ، برای رسیدن به موفقیت و قرار گرفتن در مسیر صعود باید که خودشان باشند ، با انگیزه و تشنه برای گل زنی واین ، آن چیزی نبوده است که در این هفته ها شاهد آن بوده باشیم .

به نحوه ی بازی استقلال توجه کنید ، مطمئناً شما هم این نظریه را تایید می کنید.