برگزاری انتخابات مشهودترین شاخص ارزیابی تعهد و تقید به مردمسالاری و دمکراسی در جوامع فرهیخته می باشد. مشارکت فعال و بانشاط در هر فعالیت مدنی نشانه اصلی پویایی و رشد بازیگران عرصه های مختلف اجتماعی می باشد .
متعلقان و پی جویان مردمسالاری از هر فرصت و امکانی برای مشارکت در تعیین سرنوشت خود استفاده می کنند و به همین سبب است که مردمسالاران با استقبال از هر نوع فعالیت مدنی نقطه مقابل اقتدارگرایان و منفعت طلبان قرار می گیرند.
اقتدارگرایان مشارکت در فعالیت های مدنی را تا جایی قبول دارند که منفعت آنها تضمین شده باشد و سهم خواهانه و طلبکارانه با مردم برخورد می کنند.
در واقع زیاده خواهان وقتی مطلوب خود را به هر دلیلی دست نیافتنی می بینند با برهم زدن قاعده دمکراسی به قهر و تحریم فعالیت های مدنی روی می آورند .
در حالیکه نخبگان مردمسالار انتخابات را هیچگاه به تهدید علیه منافع ملی و مصالح عمومی تبدیل نمی کنند, بلکه با انحاء مقدور و ممکن مشارکت , بلوغ سیاسی خود را به منصه ظهور می گذارند و با محفوظ داشتن انتقادات و گلایه های خود مشارکت فعال را ضامن بقا و حیات اجتماعی خود در لوای قانون می دانند.
تردیدی نیست تحریم کنندگان که بخش سفید منفعت طلبان و زیاده خواهان و آن سوی سکه اقتدارگرایان راتشکیل می دهند با تحریم مشارکت های مدنی , رسما خروج خود را از تصمیم گیری های اجتماعی و قانونی و واگذار کردن پایگاه های خود به گروه های مردمسالار اعلام می کنند.
فقدان امکان رقابت در عرصه انتخابات به هر دلیلی نمی تواند جواز خروج از مشارکت های مدنی محسوب شود و مردمسالاران هرگز انتخابات را تحریم نمی کنند.